Draszta

Z Himalaya-Wiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Draszta - Świadek, Widz, Jaźń. Świadek wierny i sprawiedliwy. Widz, ten, który postrzega bezpośrednio, przy pomocy intuicji, który nie wypowiada sądów i ocen uwarunkowanych swoimi przyzwyczajeniami, nawykami, zależnościami i pasjami.

Dusza, Jaźń, którą w Istocie jest Człowiek, jest jakby Badaczem, Widzem, Obserwatorem, tym co w nas postrzega, rejestruje i doświadcza wszelkich zdarzeń i zjawisk życia. Zamiast Widz, można by powiedzieć lepiej „Doświadczyciel” ten, co doświadcza i przeżywa, a Joga nazywa tą Istotę, Człowieka Wewnętrznego DRASZTA, Widzem, ponieważ rejestruje, pamięta wszystko co się w życiu dzieje, tak zdarzenia, jak i uczucia oraz myśli. Draszta to całokształt przeżyć jakie uzmysławiamy sobie swoją Świadomością, a BADACZ to może byłoby najlepsze oddanie pojęcia DRASZTA (Widz, Obserwator) w językach Zachodu. Draszta to ktoś, kto bada, obserwuje, widzi, ale wszystkimi możliwymi zmysłami i całą mocą intuicji i rozumu, w bardzo światły, wszechstronny i aktywny sposób. Draszta, to bystry poszukiwacz, eksperymentator, badacz, odkrywca, a w żadnym wypadku osoba bierna, zgaszona czy wyłączona. Idealnie też Draszta oddawane jest pojęciem Świadek, Świadek Boży, Prawdomówny, a sam rdzeń słowa rzeczywiście wskazuje na czynność widzenia i spostrzegania także pozazmysłowego, ale prawdziwego.

Pojęcie Draszta - Widza, Świadka, Obserwatora, Jaźni - które jest filarem nauk o świadomości i jej zjawiskach (przeżyciach), sugeruje, że nie ma dwóch oddzielnych Jaźni, że jest tylko Jedna Jaźń. Draszta jest tą jedną jedyną istniejącą Jaźnią. Wrażenie rozdzielenia następuje poprzez zbytnie utożsamianie się ze zjawiskami i przeżyciami (Wrytti), a wtedy zapominamy ten swój czysty, pierwotny stan nazywany Wielką Jaźnią. DRASZTA, JESTEM jest celem pierwszych dwóch klas jogi, które należy też kultywować po kolei, rozpoczynając od pierwszej.

Draszta - Jaźń, Widz najpierw jest małym ja - ograniczonym czasem, przestrzenią i własnymi uwarunkowaniami, a później staje się Wielkim Prawdziwym JA - w swym własnym kształcie. Musi tylko dobiec kresu nieświadomość wszelkich ograniczeń, a uświadomienie sobie pierwotnego potencjału natychmiastowo wyzwala Świadka z ograniczeń jakie nałożone są na jego prawdziwą, pierwotną naturę.

Samourzeczywistnienie czy samopoznanie (sampradźńata) następuje w chwili Wyzwolenia JAŹNI/DUSZY, ze wszelkich ułudnych zasłon. Jest to odkrycie Świadka (DRASZTA, JESTEM). W tym Jądrze naszej Istoty, w głębi Ciebie wypisane jest Boskie Prawo (Ryta), na którym opierają się praktyki w drugiej klasie jogi zwane Jama (zakazy) i Nijama (nakazy). Studiowanie tych kosmicznych, boskich prawd i zasad pozwala na osiąganie pełni samourzeczywistnienia, na roztopienie się w NIRWANIE, na osiągnięcie SAMADHI - BHAWANA, czyli na osiągnięciu przekształcenia świadomości indywidualnej w świadomość kosmiczną (boską, duchową). Stajesz się Sobą, Duszą, Wyższą Jaźnią.

DRASZTA, czyli Widz, JAŹŃ, w innym wypadku czyli gdy nie jest w swym własnym kształcie, utożsamia się z różnorakimi zjawiskami przemijającymi. Doświadczasz wtedy siebie jako stanu zjawiskowego i przeżywasz zdarzenia przemienne jako siebie. Jest to stan pogrążenia w złudzeniu, w iluzji. Jest to też część procesu jogi. Widz wszystko przeżywa i wszystkiego doświadcza mając naturę tego, co przeżywa, czyli stając się tym. Wtedy ty jesteś twoim bólem lub twoją przyjemnością. Jest to pełna konfirmacja i doświadczanie życia - ze wszystkim, co ono przynosi.

Przekroczenie Smryti oznacza zdolność do zapominania, która jest zdolnością Świadka (Draszta) do uwolnienia się z bagażu wszelkich wspomnień pamięci obrazowej (okres od poczęcia do 3-5 roku życia). To zapominanie jest w istocie swej przebaczeniem, wyzwoleniem i odpuszczeniem ciężarów zawartych wewnątrz nas samych. Oto droga wyzwolenia z uwarunkowań przeszłej karmy


Źródło

Portal i artykularnia Layah czyli strona poświęcona jodze, tantrze, medytacji i sprawom rozwoju wewnętrznego