Atharwan: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzył nową stronę „'''Atharwan''' (Sanskryt: अथर्वन्, atharvan) w Hinduizmie był legendarnym wedyjskim mędrcem (ryszim), który wspólnie z Angirasem był au…”) |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 1 wersji utworzonej przez jednego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Image:Atharwan.jpg|right]] | |||
'''Atharwan''' (Sanskryt: अथर्वन्, atharvan) – w hinduizmie był legendarnym wedyjskim [[ryszi|mędrcem]] (ryszim), który wspólnie z [[Angiras]]em był autorem (usłyszał) [[Atharwaweda|Atharwawedę]]. Był on także pierwszym, który wprowadził ofiarowania ogniowe czyli [[jadźńa|jadźńe]]. Czasami uważa się go także za jednego z siedmiu mędrców czyli [[Saptaryszi]]ch. Jego klan jest znany jako Atharwanowie. | |||
[[Category: | Według Mundaka [[Upaniszady]] i innych tekstów był on najstarszym synem (Manasa putra) narodzonym z umysłu [[Brahma|Brahmy]]. Wedyjski atharvan jest łączony z [[Awesta|awestyjskim]] athravanem czyli kapłanem, jednak etymologia terminu nie jest jeszcze ostatecznie potwierdzona. "Poczyniono próby połączenia terminu awestyjskiego atar – ognia (nie udokumentowanego w wedach); ale są to próby czynione prawdopodobnie na błędnych założeniach opartych na ważności ognia w starożytnej religii Indo-irańskiej". (Boyce, 1982:16) | ||
[[Category:Nazwiska]][[Category:Bóstwa]] | |||
Aktualna wersja na dzień 14:59, 28 sie 2026
Atharwan (Sanskryt: अथर्वन्, atharvan) – w hinduizmie był legendarnym wedyjskim mędrcem (ryszim), który wspólnie z Angirasem był autorem (usłyszał) Atharwawedę. Był on także pierwszym, który wprowadził ofiarowania ogniowe czyli jadźńe. Czasami uważa się go także za jednego z siedmiu mędrców czyli Saptaryszich. Jego klan jest znany jako Atharwanowie.
Według Mundaka Upaniszady i innych tekstów był on najstarszym synem (Manasa putra) narodzonym z umysłu Brahmy. Wedyjski atharvan jest łączony z awestyjskim athravanem czyli kapłanem, jednak etymologia terminu nie jest jeszcze ostatecznie potwierdzona. "Poczyniono próby połączenia terminu awestyjskiego atar – ognia (nie udokumentowanego w wedach); ale są to próby czynione prawdopodobnie na błędnych założeniach opartych na ważności ognia w starożytnej religii Indo-irańskiej". (Boyce, 1982:16)