Nawiedzenie

Z Himalaya-Wiki
Wersja z dnia 07:13, 9 sty 2017 autorstwa Kundalin (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nawiedzenie - stan lekkiego opętania czy uwiedzenia przez duchy zmarłych lub demony, przez astralne byty; często pozorujący czy udający wzniosłą wiedzę, oświecenie, bycie mistrzem. Ku-jogin to określenie osoby nawiedzonej przez iluzoryczne zjawy z astralnego świata, duchy zmarłych czy inne byty przynależne do ciemności, a udające światło. Osoby, które odpadły od duchowej wspólnoty oświeconego Guru, które mają tak zwaną "własną ścieżkę", "już nie potrzebują guru", "odkryły własną jogę", wszystkie pokazują stan nawiedzenia i się ośmieszają. Zaabsorbowanie sobą, swoim stanem, swoimi przeżyciami, uraźliwość, przewrażliwienie, "kukunamuniu" na punkcie swoich potrzeb to wszystko chorobliwe objawy nawiedzenia przez pośledniego ducha, który często zaczyna też gadać głupoty przez medium.

Wyróżnia się trzy rodzaje nawiedzeń:

  1. Wydarzenia przy tym nawiedzeniu rozgrywane są przed osobą, ale miedzy nią a duchem nie ma żadnej łączności. Duch zachowuje się tak jakby nie widział tej osoby i postępuje tak jakby nadal żył jakby nie wiedział, że nie żyje. Trwa on wtedy przy wydarzeniach jakie miały już miejsce często dla niego tragiczne. Wydarzenia takie są wpisane w jakiś budynek lub obszar i powtarzają się przy odpowiednich dla nich okolicznościach (np. rocznica tego zdarzenia). Duchy w tym przypadku są tylko obrazami i nie są niebezpieczne.
  2. Drugi typ nawiedzeń nazwany jest „interaktywnym duchem”. Przy takim rodzaju nawiedzenia częściowo słychać jakieś dziwne odgłosy, kroki, muzykę, głosy, można wyczuć zapachy z nie dających się zlokalizować miejsc. Duchy te czasami pozwalają zobaczyć osobie swoją sylwetkę lub jej część. Można zobaczyć także nienaturalną mgłę, niewielkie źródła światła lub poczuć wokół siebie chłód bądź czyjś dotyk. Duchy te są materialnymi bytami uwięzionymi w świecie żywych np. przez obawę przejścia na druga stronę, niedokończenie spraw lub w wyniku swojej nagłej tragicznej śmierci. To właśnie takie duchy próbują poprzez niepokojące dla nas znaki ostrzegać swoich bliskich przed zagrożeniem. Podobno maja one taki sam charakter jaki miały za życia, są albo dobre albo złe.
  3. Nie są to już duchy, określa się je jako demony lub diabły. Unikają kontaktu z żywymi. To właśnie je wymienia Biblia w Starym jak i Nowym Testamencie. Pojawiają się one w wyniku czarnej magii lub obrzędów satanistycznych. Są bardzo groźne, rzadko pomagają ludziom.