MANTRA JOGA - Potęga Wibracji - Historia wersji

Caroli o 20:04, 16 lut 2025

2025-02-16T20:04:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:04, 16 lut 2025
Linia 46:		Linia 46:
	#pozwala osiągnąć wewnętrzne "ja" (ćetana), odczuć Pana, czyli Iśwarę, co też służty głębokiej internalizacji, skierowaniu do wewnętrznych właściwości Boga, Jaźni, Ideału.		#pozwala osiągnąć wewnętrzne "ja" (ćetana), odczuć Pana, czyli Iśwarę, co też służty głębokiej internalizacji, skierowaniu do wewnętrznych właściwości Boga, Jaźni, Ideału.
	#powoduje zanik przeszkód, czyli rozproszeń świadomości, których jest dziewięć (p. J.I.30).		#powoduje zanik przeszkód, czyli rozproszeń świadomości, których jest dziewięć (p. J.I.30).


	Klasycznie, cała nauka praktyki mantry w jodze rozpoczyna się od wibrowania Pranawy – trójdźwięku "AUM". Praktyka dzieli się na trzy etapy. W pierwszej fazie, najniezbędniejszej, należy tę zgłoskę powtarzać, co zwie się '''DŻAPA'''! Oznacza to zarówno głośne powtarzanie, śpiewanie, intonowanie jak i szeptanie.		Klasycznie, cała nauka praktyki mantry w jodze rozpoczyna się od wibrowania Pranawy – trójdźwięku "AUM". Praktyka dzieli się na trzy etapy. W pierwszej fazie, najniezbędniejszej, należy tę zgłoskę powtarzać, co zwie się '''DŻAPA'''! Oznacza to zarówno głośne powtarzanie, śpiewanie, intonowanie jak i szeptanie.
Linia 310:		Linia 311:


	'''14. [[~~Swadjaja~~\|SWADHYAYA.]]''' Studiowanie istoty jaźni, rozpoznanie prawdziwego siebie, zatopienie w świetle duszy ([[Purusza\|puruszy]]) i rozpalenie płomienia jaźni w sercu, to kilka przymiotów opisujących ostatnią z pięciu kolejnych faz nabożnego rytuału. Podsumowanie to jest ofiarą duszy – indywiduum – które spala się w Bogu. Studia poznania Boga, gdy się Nim JEST, stanowią swoisty rytuał w świątyni ciała na ołtarzu serca.		'''14. [[Swadhjaja\|SWADHYAYA.]]''' Studiowanie istoty jaźni, rozpoznanie prawdziwego siebie, zatopienie w świetle duszy ([[Purusza\|puruszy]]) i rozpalenie płomienia jaźni w sercu, to kilka przymiotów opisujących ostatnią z pięciu kolejnych faz nabożnego rytuału. Podsumowanie to jest ofiarą duszy – indywiduum – które spala się w Bogu. Studia poznania Boga, gdy się Nim JEST, stanowią swoisty rytuał w świątyni ciała na ołtarzu serca.

Caroli o 20:01, 16 lut 2025

2025-02-16T20:01:03Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:01, 16 lut 2025
Linia 294:		Linia 294:

	Świat żaru jest jednak do przejścia. Spalenie całego zbiornika nasion karmy jest ostatecznym owocem, z za którego wyłania się świat absolutnej wolności i zbawienia. Wszelkie nasiona cierpień i udręk zostają pokonane. Nie jest to jednak niczym innym jak specjalną formą nabożeństwa i rytuału ofiarowania. Tyle, że całe pole życia ogarnięte jest tą pracą, w każdej jego chwili.		Świat żaru jest jednak do przejścia. Spalenie całego zbiornika nasion karmy jest ostatecznym owocem, z za którego wyłania się świat absolutnej wolności i zbawienia. Wszelkie nasiona cierpień i udręk zostają pokonane. Nie jest to jednak niczym innym jak specjalną formą nabożeństwa i rytuału ofiarowania. Tyle, że całe pole życia ogarnięte jest tą pracą, w każdej jego chwili.


	==III. Wyższy krąg nauki – Samnyasin==		==III. Wyższy krąg nauki – Samnyasin==

	'''Trzeci Krąg''' Nauki jest, jak mogliśmy to prześledzić, takim okresem w życiu adeptów, w którym porzuca się wszelkie pragnienia i niezachwianie dąży do Boga. Wszelkie pokusy zmysłów pochodzące ze świata zostają z łatwością odrzucone. Wybór jest łatwy i przyjemny, determinacja zaś niezachwiana. Sufi taką osobę nazywają Derwiszem, istotą, która zerwawszy wszelkie więzy ze światem, wyniesiona jest w obszary boskiej doskonałości.		'''Trzeci Krąg''' Nauki jest, jak mogliśmy to prześledzić, takim okresem w życiu adeptów, w którym porzuca się wszelkie pragnienia i niezachwianie dąży do Boga. Wszelkie pokusy zmysłów pochodzące ze świata zostają z łatwością odrzucone. Wybór jest łatwy i przyjemny, determinacja zaś niezachwiana. [[Sufi]] taką osobę nazywają [[Derwisz\|Derwiszem]], istotą, która zerwawszy wszelkie więzy ze światem, wyniesiona jest w obszary boskiej doskonałości.


	Wszystkie więzy karmy zostają wypalone, wszelkie dawne pragnienia i obawy, które determinują przeznaczenie zostają rozpuszczone lub spalone. Totalna radość kontemplacji Bóstwa w każdej chwili i w każdym czasie zostaje osiągnięta.		Wszystkie więzy karmy zostają wypalone, wszelkie dawne pragnienia i obawy, które determinują przeznaczenie, zostają rozpuszczone lub spalone. Totalna radość kontemplacji Bóstwa w każdej chwili i w każdym czasie zostaje osiągnięta.


Linia 306:		Linia 307:


	'''13. KARAMA.''' Właściwe z serca, a raczej z głębi duszy płynące działanie, to obraz może najlepiej opisujący podstawę ostatniego cyklu praktyki. Każdy czyn jest z Boga i w Bogu. W tym kryje się cały sens ofiary z czynów i działań. Boskie działanie jest takim dlatego, że to już nie ty działasz. Nie ma żadnego "ciebie". To Bóg działa. NIE MA nawet żadnego Bóstwa. I Jego - Bóstwa - świadomość w końcu roztapia się i pozostaje tylko SAMA esencja Boga. Spalenie ~~kaRamy~~ Ego prowadzi do punktu, w którym pozostaje jedynie Działanie Boga. Jest to najgłębsze znaczenie słowa KARAMA.		'''13. KARAMA.''' Właściwe z serca, a raczej z głębi duszy płynące działanie, to obraz może najlepiej opisujący podstawę ostatniego cyklu praktyki. Każdy czyn jest z Boga i w Bogu. W tym kryje się cały sens ofiary z czynów i działań. Boskie działanie jest takim dlatego, że to już nie ty działasz. Nie ma żadnego "ciebie". To Bóg działa. NIE MA nawet żadnego Bóstwa. I Jego – Bóstwa – świadomość w końcu roztapia się i pozostaje tylko SAMA esencja Boga. Spalenie karmy Ego prowadzi do punktu, w którym pozostaje jedynie '''Działanie Boga'''. Jest to najgłębsze znaczenie słowa '''KARAMA'''.


			'''14. [[Swadjaja\|SWADHYAYA.]]''' Studiowanie istoty jaźni, rozpoznanie prawdziwego siebie, zatopienie w świetle duszy ([[Purusza\|puruszy]]) i rozpalenie płomienia jaźni w sercu, to kilka przymiotów opisujących ostatnią z pięciu kolejnych faz nabożnego rytuału. Podsumowanie to jest ofiarą duszy – indywiduum – które spala się w Bogu. Studia poznania Boga, gdy się Nim JEST, stanowią swoisty rytuał w świątyni ciała na ołtarzu serca.

	'''14. SWADHYAYA.''' Studiowanie istoty jaźni, rozpoznanie prawdziwego siebie, zatopienie w świetle duszy (puruszy) i rozpalenie płomienia jaźni w sercu to kilka przymiotów opisujących ostatnią z pięciu kolejnych faz nabożnego rytuału. Podsumowanie to jest ofiarą duszy - indywiduum - które spala się w Bogu. Studia poznania Boga, gdy się Nim JEST, stanowią swoisty rytuał w świątyni ciała na ołtarzu serca.

			'''15. [[Dhjana\|DHYANA]].''' Ciągłość przepływu strumienia świadomości jako czystego światła. Nieustanne utrzymywanie istnienia, które jest Bogiem. Ciągłe objawianie istoty Boga wyłaniającej się jako głębia ciebie. Boskość totalnie osiągająca swoje odwieczne źródło.

	'''15. DHYANA.''' Ciągłość przepływu strumienia świadomości jako czystego światła. Nieustanne utrzymywanie istnienia, które jest Bogiem. Ciągłe objawianie istoty Boga wyłaniającej się jako głębia ciebie. Boskość totalnie osiągająca swoje odwieczne źródło.

			'''16. [[Samadhi\|SAMADHI]].''' Ostateczny etap rozwoju praktyki, kiedy to, co praktykuje staje się swoim własnym celem. Całkowite utożsamienie, totalne przekształcenie w esencję najistotniejszą, w Doskonałość Boga. W sensie metody Mantr powiemy, że jest to wchłonięcie w Boga – w istotę Bóstwa o znaczeniu Dźwięku – Słowa. Tyś jest Słowem-Bogiem. Ekstaza Miłości, Światła, Prawdy i Potęgi.

	'''16. SAMADHI.''' Ostateczny etap rozwoju praktyki, kiedy to, co praktykuje staje się swoim własnym celem. Całkowite utożsamienie, totalne przekształcenie w esencję najistotniejszą, w Doskonałość Boga. W sensie metody Mantr powiemy, że jest to wchłonięcie w Boga - w istotę Bóstwa o znaczeniu Dźwięku - Słowa. Tyś jest Słowem-Bogiem...Ekstaza Miłości, Światła, Prawdy i Potęgi.

	==IV. Wewnętrzny krąg nauki – Sai/n==		==IV. Wewnętrzny krąg nauki – Sai/n==

Caroli: /* II. Zaawansowany krąg nauki – Baul */

2025-02-16T19:48:52Z

II. Zaawansowany krąg nauki – Baul

← poprzednia wersja		Wersja z 20:48, 16 lut 2025
Linia 276:		Linia 276:


	'''11. DAAN.''' Praktykowanie Miłosierdzia i Łaski. Potocznie rozumiane jako Dobroczynność lub Jałmużna. Mamy tutaj ofiarę z dóbr doczesnych, inwestycję poczynioną dla sprawy Boga lub rodzaju ludzkiego. Nigdy nie jest to jednak pseudo-dobroczynność polegająca na zaspakajaniu czyichkolwiek egoistycznych motywów, pragnień i dążeń. Kiedy gotowi już jesteśmy wszelkie posiadane dobra materialne poświęcić na potrzeby duchowej wspólnoty, guru, Boga i jeszcze uczynić to bez żalu, a z wielką inspiracją, to być może jesteśmy już gotowi do tego, aby praktykować Daana. Można to nazwać Wielkim Wyrzeczeniem. Postawę taką mieli uczniowie Jezusa, apostołowie, którzy pozostawiając wszystko całkowicie oddali się Jemu w opiekę.		'''11. DAAN.''' Praktykowanie Miłosierdzia i Łaski. Potocznie rozumiane jako Dobroczynność lub Jałmużna. Mamy tutaj ofiarę z dóbr doczesnych, inwestycję poczynioną dla sprawy Boga lub rodzaju ludzkiego. Nigdy nie jest to jednak pseudo-dobroczynność polegająca na zaspakajaniu czyichkolwiek egoistycznych motywów, pragnień i dążeń. Kiedy gotowi już jesteśmy wszelkie posiadane dobra materialne poświęcić na potrzeby duchowej wspólnoty, guru, Boga i jeszcze uczynić to bez żalu, a z wielką inspiracją, to być może jesteśmy już gotowi do tego, aby praktykować '''Daana'''. Można to nazwać '''Wielkim Wyrzeczeniem'''. Postawę taką mieli uczniowie Jezusa, apostołowie, którzy pozostawiając wszystko całkowicie oddali się Jemu w opiekę.


	Dobrodziejstwo posiada też swój aspekt ofiarowania dóbr doczesnych na użytek potrzebujących. Istnieje jednak reguła pokazująca w jaki sposób opiekować się potrzebującymi i kim w szczególności. Głodnych nakarmić, spragnionych napoić, nagich przyodziać, a bezdomnym zapewnić schronienie. Praktyka ta wyklucza jednak dawania pieniędzy osobom żebrającym. Nie dotyczy też osób, które świadomie wybierają nieróbstwo i włóczęgostwo jako styl swego życia, a żebraninę traktują jako sposób zarabiania na życie. Wyjątkiem jest opieka nad starymi i niedołężnymi osobami. I tutaj też tyczy autentycznie potrzebujących. Działalność charytatywna polega też na nauce pracy, życiowej zaradności i uczciwości zarazem.		Dobrodziejstwo posiada też swój aspekt ofiarowania dóbr doczesnych na użytek potrzebujących. Istnieje jednak reguła pokazująca w jaki sposób opiekować się potrzebującymi i kim w szczególności. Głodnych nakarmić, spragnionych napoić, nagich przyodziać, a bezdomnym zapewnić schronienie. Praktyka ta wyklucza jednak dawania pieniędzy osobom żebrającym. Nie dotyczy też osób, które świadomie wybierają nieróbstwo i włóczęgostwo jako styl swego życia, a żebraninę traktują jako sposób zarabiania na życie. Wyjątkiem jest opieka nad starymi i niedołężnymi osobami. I tutaj też tyczy autentycznie potrzebujących. Działalność charytatywna polega też na nauce pracy, życiowej zaradności i uczciwości zarazem.

	Tworzenie domów pomocy, gdzie można otrzymać jedzenie, picie, odzież, a przede wszystkim dach nad głową jest oznaką działalności wielkich dusz. Pomoc domowa ma jednak pierwszorzędne znaczenie, a praca w zamian za pomoc jest warunkiem korzystania z takich instytucji, z wyjątkiem oczywiście osób ~~dopracy~~ nie zdolnych tytułem jakiegoś bardzo ciężkiego kalectwa. W ten sposób spływa błogosławieństwo Boga.		Tworzenie domów pomocy, gdzie można otrzymać jedzenie, picie, odzież, a przede wszystkim dach nad głową jest oznaką działalności wielkich dusz. Pomoc domowa ma jednak pierwszorzędne znaczenie, a praca w zamian za pomoc jest warunkiem korzystania z takich instytucji, z wyjątkiem oczywiście osób do pracy nie zdolnych tytułem jakiegoś bardzo ciężkiego kalectwa. W ten sposób spływa błogosławieństwo Boga.


	Wielką pracą, aspektem Daan, jest także wspieranie lub lepiej aranżowanie tworzenia nowych miejsc kultu duchowego, budowa świątyń, a także ochrona starożytnych świątych miejsc czy wspieranie ruchów religijnych czy duchowych. Wielu adeptów w tej fazie praktyki rozwija ten aspekt działalności poświęcając na ten cel wszystkie swoje siły i środki...		Wielką pracą, aspektem '''Daan''', jest także wspieranie lub lepiej aranżowanie tworzenia nowych miejsc kultu duchowego, budowa świątyń, a także ochrona starożytnych świątych miejsc czy wspieranie ruchów religijnych czy duchowych. Wielu adeptów w tej fazie praktyki rozwija ten aspekt działalności poświęcając na ten cel wszystkie swoje siły i środki.


	'''12. TAPAS.''' Tutaj osoba osiąga plan boskiej dyscypliny i rozwoju potęgi ~~woi~~, która jest ponad granicami ludzkiego rozumienia. Ogromna samodyscyplina i powściągliwość, krańcowe wyrzeczenie i totalne samoofiarowanie zjednują Łaskę Boga. Żar wstrzemięźliwości godnie określa działalność adeptów na każdym polu ich ludzkiej egzystencji. Jest to faza rozwoju, w której często opisywani są adepci Pojazdu Mantr, jednakże zwykle ~~baz~~ tego istotnego komentarza, że to ma miejsce już bardziej przy końcu ścieżki niż przy jej początku.		'''12. [[Tapas\|TAPAS]].''' Tutaj osoba osiąga plan boskiej dyscypliny i rozwoju potęgi woli, która jest ponad granicami ludzkiego rozumienia. Ogromna samodyscyplina i powściągliwość, krańcowe wyrzeczenie i totalne samoofiarowanie zjednują Łaskę Boga. '''Żar''' wstrzemięźliwości godnie określa działalność adeptów na każdym polu ich ludzkiej egzystencji. Jest to faza rozwoju, w której często opisywani są adepci Pojazdu Mantr, jednakże zwykle bez tego istotnego komentarza, że to ma miejsce już bardziej przy końcu ścieżki niż przy jej początku.


	Tapas jest boską rozkoszą dla duszy dorosłej do Boskości i męczarnią dla człowieka. który chciałby pokazać innym, że jest tym kim w istocie wcale jeszcze nie jest. Tapas pojawia się naturalnie w miarę rozwoju praktyki w Trzecim Kręgu tego pojazdu jogi.		'''Tapas''' jest boską rozkoszą dla duszy dorosłej do Boskości i męczarnią dla człowieka. który chciałby pokazać innym, że jest tym kim w istocie wcale jeszcze nie jest. Tapas pojawia się naturalnie w miarę rozwoju praktyki w Trzecim Kręgu tego pojazdu jogi.


	Świat żaru jest jednak do przejścia. Spalenie całego zbiornika nasion ~~kaRamy~~ jest ostatecznym owocem, z za którego wyłania się świat absolutnej wolności i zbawienia. Wszelkie nasiona cierpień i udręk zostają pokonane. Nie jest to jednak niczym innym jak specjalną formą nabożeństwa i rytuału ofiarowania. Tyle, że całe pole życia ogarnięte jest tą pracą, w każdej jego chwili...		Świat żaru jest jednak do przejścia. Spalenie całego zbiornika nasion karmy jest ostatecznym owocem, z za którego wyłania się świat absolutnej wolności i zbawienia. Wszelkie nasiona cierpień i udręk zostają pokonane. Nie jest to jednak niczym innym jak specjalną formą nabożeństwa i rytuału ofiarowania. Tyle, że całe pole życia ogarnięte jest tą pracą, w każdej jego chwili.

	==III. Wyższy krąg nauki – Samnyasin==		==III. Wyższy krąg nauki – Samnyasin==

Caroli o 18:50, 16 lut 2025

2025-02-16T18:50:31Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:50, 16 lut 2025
Linia 197:		Linia 197:


	'''8. [[Prana\|PRANA]] [[Krija\|KRIYA]].''' Jest to w całej pełni nauka posługiwania się energią Bóstwa, z jego wewnętrznym życiem i mocą. Regulacja przepływu tej energii i inteligentne jej kierowania i umiejscawianie to jakby dwa aspekty praktyki w tej fazie rozwoju praktykowania Pojazdu Mantr/Wasif. Wyróżnimy więc ~~'''~~pranayama – jako regulację energii życia i ćwiczenia z oddechem, które mogą w pranayamie pomóc oraz '''nyasa''' – umiejscawianie prany w różnych częściach ciała zgodnie z jej pięcioma rodzajami.		'''8. [[Prana\|PRANA]] [[Krija\|KRIYA]].''' Jest to w całej pełni nauka posługiwania się energią Bóstwa, z jego wewnętrznym życiem i mocą. Regulacja przepływu tej energii i inteligentne jej kierowania i umiejscawianie to jakby dwa aspekty praktyki w tej fazie rozwoju praktykowania Pojazdu Mantr/Wasif. Wyróżnimy więc pranayama – jako regulację energii życia i ćwiczenia z oddechem, które mogą w pranayamie pomóc oraz '''nyasa''' – umiejscawianie prany w różnych częściach ciała zgodnie z jej pięcioma rodzajami.

Caroli o 18:40, 16 lut 2025

2025-02-16T18:40:26Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:40, 16 lut 2025
Linia 129:		Linia 129:

	'''4. PANĆANG SEWAN''' (Czyt. pańciang sewan) – Przywędrowaliśmy do właściwego, po rozlicznych przygotowaniach, sposobu praktykowania. Wszystko to, co tutaj spotkasz robią wielbiciele (bhaktowie). Mamy tutaj zatem praktykowanie świętych pism, mamy też zwyczaj recytowania ze świętych ksiąg, a także śpiewanie hymnów uwielbiających Formę Bóstwa. Powtarzanie jednakże świętych imion, czyli przymiotów boskości, jest najważniejszą czynnością na tym etapie. [[Sewa\|SEVA]] oznacza służenie, czystą, ofiarną i pełną oddania pracę. Kultywując '''Sevan''' służymy duchowemu ideałowi, który ucieleśnia dana ścieżka lub ideałowi jaki został nam postawiony jako nasz duchowy cel. '''Panczang''' oznacza po prostu pięciorakość, pięć sposobów robienia czegoś. Służymy całym ciałem (wszystkimi siłami), całym sercem (wszystkimi uczuciami) i całym umysłem (wszystkimi myślami), całą mową (wszystkimi słowami) i całą duszą (wszystkimi mocami duchowymi). W ramach praktyki intonowania możemy wspomnieć, że pełna ścieżka dźwięku naucza 1008 wibracji mantr, które zwą się także Świętymi Imionami Niebian. '''Nama-Rupa''' jest więc równocześnie '''Nama-Dewa''', czyli Imieniem Anioła. [[Dewa\|DEWA]] bowiem, czyli Niebianin(-nka) lub Bóstwo to nic innego jak Anioł. Imię (Mantra) skrywa Kształt (Rupa).		'''4. PANĆANG SEWAN''' (Czyt. pańciang sewan) – Przywędrowaliśmy do właściwego, po rozlicznych przygotowaniach, sposobu praktykowania. Wszystko to, co tutaj spotkasz robią wielbiciele (bhaktowie). Mamy tutaj zatem praktykowanie świętych pism, mamy też zwyczaj recytowania ze świętych ksiąg, a także śpiewanie hymnów uwielbiających Formę Bóstwa. Powtarzanie jednakże świętych imion, czyli przymiotów boskości, jest najważniejszą czynnością na tym etapie. [[Sewa\|SEVA]] oznacza służenie, czystą, ofiarną i pełną oddania pracę. Kultywując '''Sevan''' służymy duchowemu ideałowi, który ucieleśnia dana ścieżka lub ideałowi jaki został nam postawiony jako nasz duchowy cel. '''Panczang''' oznacza po prostu pięciorakość, pięć sposobów robienia czegoś. Służymy całym ciałem (wszystkimi siłami), całym sercem (wszystkimi uczuciami) i całym umysłem (wszystkimi myślami), całą mową (wszystkimi słowami) i całą duszą (wszystkimi mocami duchowymi). W ramach praktyki intonowania możemy wspomnieć, że pełna ścieżka dźwięku naucza 1008 wibracji mantr, które zwą się także Świętymi Imionami Niebian. '''Nama-Rupa''' jest więc równocześnie '''Nama-Dewa''', czyli Imieniem Anioła. [[Dewa\|DEWA]] bowiem, czyli Niebianin(-nka) lub Bóstwo to nic innego jak Anioł. Imię (Mantra) skrywa Kształt (Rupa).


	==I. Krąg nauki – Aul==		==I. Krąg nauki – Aul==
Linia 223:		Linia 224:

	Szczególnością każdej z pięciu rodzajów energii są cudowne moce, które im towarzyszą.		Szczególnością każdej z pięciu rodzajów energii są cudowne moce, które im towarzyszą.


	==II. Zaawansowany krąg nauki – Baul==		==II. Zaawansowany krąg nauki – Baul==
Linia 259:		Linia 261:


	Możemy tutaj wspomnieć sobie Taniec Śiwy-Mahadewy! Warto też pamiętać [[Śiwa\|Śiwę]] stojącego długo na jednej nodze lub siedzącego w pozycji zwanej Krową (Gomukhasana). Wszystko to są praktyki Mudr. Przychodzi dzięki nim całkowita władza nad umysłem, nad psychiką.		Możemy tutaj wspomnieć sobie '''Taniec Śiwy-Mahadewy'''! Warto też pamiętać [[Śiwa\|Śiwę]] stojącego długo na jednej nodze lub siedzącego w pozycji zwanej Krową (Gomukhasana). Wszystko to są praktyki Mudr. Przychodzi dzięki nim całkowita władza nad umysłem, nad psychiką.


	'''10. YAGNYA.''' Rytuał Ofiarny, Nabożeństwo, sprawowane w rytmie cykli natury, w harmoni z warunkami kosmosu i przyrody. Głównym środkiem pomagającym w przeprowadzaniu takiego rytuału jest rozpalony płomień ognia ofiarnego, w którym spala się drewno, zioła, masło sklarowane, ziarna ryżu, a także inne dodatki. Rytuał jest zwykle połączony ze świętym śpiewem, tańcem, z pokłonami lub innymi praktykami. Ceremonia taka ma często wymiar inicjacyjny. Osoba praktykująca jednakże w tej fazie utrzymuje nawet i trzy razy dziennie ceremonie i rytuały jako swoją głęboką praktykę duchową.		'''10. [[Jadźńa\|YAGNYA]].''' Rytuał Ofiarny, Nabożeństwo, sprawowane w rytmie cykli natury, w harmoni z warunkami kosmosu i przyrody. Głównym środkiem pomagającym w przeprowadzaniu takiego rytuału jest rozpalony płomień ognia ofiarnego, w którym spala się drewno, zioła, masło sklarowane, ziarna ryżu, a także inne dodatki. Rytuał jest zwykle połączony ze świętym śpiewem, tańcem, z pokłonami lub innymi praktykami. Ceremonia taka ma często wymiar inicjacyjny. Osoba praktykująca jednakże w tej fazie utrzymuje nawet i trzy razy dziennie ceremonie i rytuały jako swoją głęboką praktykę duchową.


	Poczucie świętości, głęboka pokora i ~~nastruj~~ wdzięczności utrzymywane są w trakcie rytuału. Potęga słowa i dźwięku użyta jest z całą świadomością dla wielbienia Boga lub Jego Emanacji w Formie Bóstwa. W ten sposób Yajna (czyt. jadźńja) jest głębokim duchowym ćwiczeniem i aktem ofiary.		Poczucie świętości, głęboka pokora i nastrój wdzięczności utrzymywane są w trakcie rytuału. Potęga słowa i dźwięku użyta jest z całą świadomością dla wielbienia Boga lub Jego Emanacji w Formie Bóstwa. W ten sposób '''Yajna''' (czyt. jadźńja) jest głębokim duchowym ćwiczeniem i aktem ofiary.


	Intencją wewnętrzną przyświecającą Rytuałowi jest samoofiarowanie, odrzucenie wszelkich złych tendencji i skłonności, poprzez wrzucenie ich w płomień ofiarny. Taka intencja ciągle praktyce towarzyszy i jest nazywana terminem yagna, co jest też zwane spalaniem nieczystości tego świata.		Intencją wewnętrzną przyświecającą Rytuałowi jest samoofiarowanie, odrzucenie wszelkich złych tendencji i skłonności, poprzez wrzucenie ich w płomień ofiarny. Taka intencja ciągle praktyce towarzyszy i jest nazywana terminem '''yagna''', co jest też zwane spalaniem nieczystości tego świata.


	Yajnya, pisana też Yajna sprawowana jest często z użyciem przez Ofiarnika pozycji Gomukhasana jako sposobu rytualnego siedzenia właśnie przeznaczonego specjalnie dla tej ~~foRamy~~ Ofiarnego Rytuału.		'''Yajnya''', pisana też '''Yajna''' sprawowana jest często z użyciem przez Ofiarnika pozycji '''Gomukhasana''' jako sposobu rytualnego siedzenia właśnie przeznaczonego specjalnie dla tej formy '''Ofiarnego Rytuału'''.

Caroli: /* II. Zaawansowany krąg nauki - Baul */

2025-02-16T18:29:52Z

II. Zaawansowany krąg nauki - Baul

Caroli: /* I. Krąg nauki – Aul */

2025-02-16T18:14:32Z

I. Krąg nauki – Aul

← poprzednia wersja		Wersja z 19:14, 16 lut 2025
Linia 190:		Linia 190:


	'''Divya''' wskazuje na zupełnie boski typ osoby. '''Desha''' (Desza, Deśa) oznacza miejsce, obszar lub moment w czasie. Jest to też instrukcją lub pouczeniem otrzymywanym z głębi świadomości Bóstwa. Poziom ten przynosi wiedzę o środkach i sposobach tworzenia obszarów przejawiania się osoby boskiego typu. Jest umiejętność rozwijania sfery [[Mandala\|mandali]] - obszaru energii ~~[[Bóstwo\|~~Bóstwa]].		'''Divya''' wskazuje na zupełnie boski typ osoby. '''Desha''' (Desza, Deśa) oznacza miejsce, obszar lub moment w czasie. Jest to też instrukcją lub pouczeniem otrzymywanym z głębi świadomości Bóstwa. Poziom ten przynosi wiedzę o środkach i sposobach tworzenia obszarów przejawiania się osoby boskiego typu. Jest umiejętność rozwijania sfery [[Mandala\|mandali]] - obszaru energii Bóstwa.


Linia 196:		Linia 196:


	'''8. [[Prana\|PRANA]] [[Krija\|KRIYA]].''' Jest to w całej pełni nauka posługiwania się energią Bóstwa, z jego wewnętrznym życiem i mocą. Regulacja przepływu tej energii i inteligentne jej kierowania i umiejscawianie to jakby dwa aspekty praktyki w tej fazie rozwoju praktykowania Pojazdu Mantr/Wasif. Wyróżnimy więc [['''~~Pranajama\|~~pranayama~~''']]~~ – jako regulację energii życia i ćwiczenia z oddechem, które mogą w pranayamie pomóc oraz '''nyasa''' – umiejscawianie prany w różnych częściach ciała zgodnie z jej pięcioma rodzajami.		'''8. [[Prana\|PRANA]] [[Krija\|KRIYA]].''' Jest to w całej pełni nauka posługiwania się energią Bóstwa, z jego wewnętrznym życiem i mocą. Regulacja przepływu tej energii i inteligentne jej kierowania i umiejscawianie to jakby dwa aspekty praktyki w tej fazie rozwoju praktykowania Pojazdu Mantr/Wasif. Wyróżnimy więc '''pranayama – jako regulację energii życia i ćwiczenia z oddechem, które mogą w pranayamie pomóc oraz '''nyasa''' – umiejscawianie prany w różnych częściach ciała zgodnie z jej pięcioma rodzajami.


Linia 209:		Linia 209:

	W ramach pojęcia '''nyasa''' możemy zapamiętać pięć szczególnych kierunków przepływu energii życia:		W ramach pojęcia '''nyasa''' możemy zapamiętać pięć szczególnych kierunków przepływu energii życia:


	'''APANA''' - to strumień wydechu wędrujący z całą siłą koncentracji do podbrzusza, a ściślej do podstawy tułowia i do okolicy kości ogonowej. Wdech wędruje jako skoncentrowany strumień energii wzdłuż kręgosłupa w górę. Jest to pierwsza nyasa.		'''APANA''' - to strumień wydechu wędrujący z całą siłą koncentracji do podbrzusza, a ściślej do podstawy tułowia i do okolicy kości ogonowej. Wdech wędruje jako skoncentrowany strumień energii wzdłuż kręgosłupa w górę. Jest to pierwsza nyasa.
Linia 219:		Linia 220:

	'''WJANA''' - jest tym rodzajem energii, który nieustannie przenika całe ciało. Oddech nie ma kierunku, lecz staje się wszechprzenikliwy.		'''WJANA''' - jest tym rodzajem energii, który nieustannie przenika całe ciało. Oddech nie ma kierunku, lecz staje się wszechprzenikliwy.


	Szczególnością każdej z pięciu rodzajów energii są cudowne moce, które im towarzyszą.		Szczególnością każdej z pięciu rodzajów energii są cudowne moce, które im towarzyszą.

Caroli: /* I. Krąg nauki – Aul */

2025-02-16T18:11:50Z

I. Krąg nauki – Aul

← poprzednia wersja		Wersja z 19:11, 16 lut 2025
Linia 196:		Linia 196:


	'''8. PRANA KRIYA.''' Jest to w całej pełni nauka posługiwania się energią Bóstwa, z jego wewnętrznym życiem i mocą. Regulacja przepływu tej energii i inteligentne jej kierowania i umiejscawianie to jakby dwa aspekty praktyki w tej fazie rozwoju praktykowania Pojazdu Mantr/Wasif. Wyróżnimy więc pranayama - jako regulację energii życia i ćwiczenia z oddechem, które mogą w pranayamie pomóc oraz nyasa - umiejscawianie prany w różnych częściach ciała zgodnie z jej pięcioma rodzajami.		'''8. [[Prana\|PRANA]] [[Krija\|KRIYA]].''' Jest to w całej pełni nauka posługiwania się energią Bóstwa, z jego wewnętrznym życiem i mocą. Regulacja przepływu tej energii i inteligentne jej kierowania i umiejscawianie to jakby dwa aspekty praktyki w tej fazie rozwoju praktykowania Pojazdu Mantr/Wasif. Wyróżnimy więc [['''Pranajama\|pranayama''']] – jako regulację energii życia i ćwiczenia z oddechem, które mogą w pranayamie pomóc oraz '''nyasa''' – umiejscawianie prany w różnych częściach ciała zgodnie z jej pięcioma rodzajami.


	Słowo prana oznacza "odwieczne życie", zaś kriya oznacza wewnętrzne działanie. Mamy więc: wewnętrzne działanie odwiecznego życia. Jednoczymy się w praktyce z życiem naszego Bóstwa, Boga. Wszelkie ćwiczenia z energią wewnętrzną, otrzymywaną poprzez medytację, przynależą do tego stopnia pracy. Oznacza to, że autentyczni kapłani - służebnicy pracują z energią, która jest żywą mocą. Sztuka oddychania pomaga wielce w praktykowaniu Pranayama, gdyż oddech jest tym kanałem, poprzez który przepływa największy strumień energii. Nie mniej jednak, przewód pokarmowy stoi tutaj już na drugiej pozycji, więc właściwe dla rozwoju boskiej mocy odżywianie jest warte studiowania. Ogólnie kierunek zwany witariańskim, a także wegański może zostać w praktyce ~~poleca~~ na równi z dłuższymi postami.		Słowo [[Prana\|prana]] oznacza "odwieczne życie", zaś [[Krija\|kriya]] oznacza wewnętrzne działanie. Mamy więc: wewnętrzne działanie odwiecznego życia. Jednoczymy się w praktyce z życiem naszego Bóstwa, Boga. Wszelkie ćwiczenia z energią wewnętrzną, otrzymywaną poprzez medytację, przynależą do tego stopnia pracy. Oznacza to, że autentyczni kapłani – służebnicy pracują z energią, która jest żywą mocą. Sztuka oddychania pomaga wielce w praktykowaniu [[Pranajama\|Pranayama], gdyż oddech jest tym kanałem, poprzez który przepływa największy strumień energii. Nie mniej jednak, przewód pokarmowy stoi tutaj już na drugiej pozycji, więc właściwe dla rozwoju boskiej mocy odżywianie jest warte studiowania. Ogólnie kierunek zwany witariańskim, a także wegański może zostać w praktyce polecany na równi z dłuższymi postami.


	Pierwszym ćwiczeniem oddechowym, które można polecić jest wpatrywanie się w idealizowaną Formę Bóstwa i odczuwanie jak wchłaniamy całą energię aury postaci podczas wdechu, gdy z wydechem odprężamy się całkowicie i pozwalamy tej energii przenikać nas i owładnąć nami. Z czasem nauczymy się też kumulować energię Mantry i ~~FoRamy~~ oraz świadomie uczestniczyć w duchowej pracy tego boskiego aspektu tutaj na ziemi.		Pierwszym ćwiczeniem oddechowym, które można polecić jest wpatrywanie się w idealizowaną Formę Bóstwa i odczuwanie jak wchłaniamy całą energię aury postaci podczas wdechu, gdy z wydechem odprężamy się całkowicie i pozwalamy tej energii przenikać nas i owładnąć nami. Z czasem nauczymy się też kumulować energię Mantry i Formy oraz świadomie uczestniczyć w duchowej pracy tego boskiego aspektu tutaj na ziemi.


	Guru Mantrayana nauczają, że głębsze osiągnięcia w dziedzinie prana kriya uzależnione są od tego, co nazywamy też łaską Bóstwa. Musimy na prawdę wykazać wiele oddania, a także żarliwego służenia.		[[Guru]] Mantrayana nauczają, że głębsze osiągnięcia w dziedzinie '''prana kriya''' uzależnione są od tego, co nazywamy też '''łaską Bóstwa'''. Musimy na prawdę wykazać wiele oddania, a także żarliwego służenia.


	W ramach pojęcia nyasa możemy zapamiętać pięć szczególnych kierunków przepływu energii życia:		W ramach pojęcia '''nyasa''' możemy zapamiętać pięć szczególnych kierunków przepływu energii życia:

	'''APANA''' - to strumień wydechu wędrujący z całą siłą koncentracji do podbrzusza, a ściślej do podstawy tułowia i do okolicy kości ogonowej. Wdech wędruje jako skoncentrowany strumień energii wzdłuż kręgosłupa w górę. Jest to pierwsza nyasa.		'''APANA''' - to strumień wydechu wędrujący z całą siłą koncentracji do podbrzusza, a ściślej do podstawy tułowia i do okolicy kości ogonowej. Wdech wędruje jako skoncentrowany strumień energii wzdłuż kręgosłupa w górę. Jest to pierwsza nyasa.

Caroli: /* I. Krąg nauki – Aul */

2025-02-16T17:39:47Z

I. Krąg nauki – Aul

← poprzednia wersja		Wersja z 18:39, 16 lut 2025
Linia 187:		Linia 187:


	'''7. DIWYA DEŚA SEWANA.''' W spolszczeniu będzie to mieć postać Diwja Desza Sewana. Wszystkie środki pośredniczące jak i pomagające w sprawowaniu służby nabożeństwa skrywają się pod tym pojęciem. Dusza rozwija tutaj swoje aspekty powołania kapłańskiego. PUDŻA, czyli Nabożeństwo zostaje odkryte jako główny środek rozwoju. Adept staje się rytualistą. Nabożeństwo odkrywa swój magiczny charakter, a połączenie z Bóstwem staje się zupełnie obiektywnym doświadczeniem.		'''7. DIWYA DEŚA SEWANA.''' W spolszczeniu będzie to mieć postać Diwja Desza Sewana. Wszystkie środki pośredniczące jak i pomagające w sprawowaniu służby nabożeństwa skrywają się pod tym pojęciem. Dusza rozwija tutaj swoje aspekty powołania kapłańskiego. [[Pudża\|PUDŻA]], czyli '''Nabożeństwo''' zostaje odkryte jako główny środek rozwoju. Adept staje się '''rytualistą'''. Nabożeństwo odkrywa swój magiczny charakter, a połączenie z Bóstwem staje się zupełnie obiektywnym doświadczeniem.


	Divya wskazuje na zupełnie boski typ osoby. Desha (Desza, Deśa) oznacza miejsce, obszar lub moment w czasie. Jest to też instrukcją lub pouczeniem otrzymywanym z głębi świadomości Bóstwa. Poziom ten przynosi wiedzę o środkach i sposobach tworzenia obszarów przejawiania się osoby boskiego typu. Jest umiejętność rozwijania sfery mandali - obszaru energii Bóstwa.		'''Divya''' wskazuje na zupełnie boski typ osoby. '''Desha''' (Desza, Deśa) oznacza miejsce, obszar lub moment w czasie. Jest to też instrukcją lub pouczeniem otrzymywanym z głębi świadomości Bóstwa. Poziom ten przynosi wiedzę o środkach i sposobach tworzenia obszarów przejawiania się osoby boskiego typu. Jest umiejętność rozwijania sfery [[Mandala\|mandali]] - obszaru energii [[Bóstwo\|Bóstwa]].


	Wymienimy sobie rodzaje środków do kontaktu, które pomagają w nabożeństwach. W ceremoniach można spotkać ogień, wodę, emblematy z symbolami, obrazy, święte figurki, posążki, świętych nauczycieli, guru, a także tzw. pitha - ośrodki skupiania siły i energii, jak serce, brzuch, trzecie oko i inne. Ołtarz Ofiarny jednak, nade wszystko, spełnia swoją pośredniczącą funkcję. Ołtarz bowiem jest tym miejscem, na którym stoją naczynia z ogniem, z wodą, na którym znajdują się posągi i obrazy, emblematy, a także przy którym zasiadają czcigodni nauczyciele. ~~Tworzą~~ w kierunku ołtarza w końcu praktykujemy na koncentracje na wybranych ośrodkach pitha. Wszystko to są najważniejsze środki sprawowania duchowej służby oddania i wielbienia.		Wymienimy sobie rodzaje środków do kontaktu, które pomagają w nabożeństwach. W ceremoniach można spotkać ogień, wodę, emblematy z symbolami, obrazy, święte figurki, posążki, świętych nauczycieli, guru, a także tzw. pitha - ośrodki skupiania siły i energii, jak serce, brzuch, trzecie oko i inne. Ołtarz Ofiarny jednak, nade wszystko, spełnia swoją pośredniczącą funkcję. Ołtarz bowiem jest tym miejscem, na którym stoją naczynia z ogniem, z wodą, na którym znajdują się posągi i obrazy, emblematy, a także przy którym zasiadają czcigodni nauczyciele. Twarzą w kierunku ołtarza w końcu praktykujemy koncentracje na wybranych ośrodkach pitha. Wszystko to są najważniejsze środki sprawowania duchowej służby oddania i wielbienia. Można powiedzieć, że służebnicy ołtarza lub lepiej strażnicy ołtarza są tymi, którzy praktykę swą realizują w tej fazie.


	Można powiedzieć, że służebnicy ołtarza lub lepiej strażnicy ołtarza są tymi, którzy praktykę swą realizują w tej fazie.

Caroli: /* I. Krąg nauki – Aul */

2025-02-16T17:32:57Z

I. Krąg nauki – Aul

← poprzednia wersja		Wersja z 18:32, 16 lut 2025
Linia 153:		Linia 153:


	Praktykę indywidualną Mantry (Wasify), jeśli taka została otrzymana, należy z Przewodnikiem lub jego asystentem konsultować przynajmniej dwa razy w roku (czyli co około sześć miesięcy). Inaczej postępy będą wątpliwe.		Praktykę indywidualną Mantry ([[Wazifa\|Wasify]]), jeśli taka została otrzymana, należy z Przewodnikiem lub jego asystentem konsultować przynajmniej dwa razy w roku (czyli co około sześć miesięcy). Inaczej postępy będą wątpliwe.


Linia 162:		Linia 162:


	Można powiedzieć, że [[Mantra]] (Wasifa) doprowadza oddanego wielbiciela do punktu, w którym rozpoznaje z wnętrza, intuicyjnie swoje wewnętrzne posłannictwo, cel, któremu służy cała jego na tej ziemi obecność. Życie w całym swoim kształcie zostaje podporządkowane temu celowi. Tutaj ważna uwaga: cel ten nie zostaje przyjęty jako idea przychodząca z zewnątrz, jako idea, której się podporządkowujemy, jak chcieliby fanatyczni zwolennicy różnych systemów. Cel ten wyłania się z głębi wnętrza samoistnie.		Można powiedzieć, że [[Mantra]] ([[Wazifa\|Wasifa]]) doprowadza oddanego wielbiciela do punktu, w którym rozpoznaje z wnętrza, intuicyjnie swoje wewnętrzne posłannictwo, cel, któremu służy cała jego na tej ziemi obecność. Życie w całym swoim kształcie zostaje podporządkowane temu celowi. Tutaj ważna uwaga: cel ten nie zostaje przyjęty jako idea przychodząca z zewnątrz, jako idea, której się podporządkowujemy, jak chcieliby fanatyczni zwolennicy różnych systemów. Cel ten wyłania się z głębi wnętrza samoistnie.


Linia 177:		Linia 177:


	'''6. DHARANA.''' Kolejnym krokiem niezbędnym w ścieżce Słowa jest osiągnięcie potężnej siły koncentracji. Jest to całkowite skupienie uwagi na obiekcie koncentracji, utrzymanie świadomości na tym, na co patrzymy, co jemy, o czym rozmawiamy z całkowitym pochłonięciem się tym. Możemy to nazwać jednoupunktowieniem umysłu. W praktyce dla ~~potrze~~ tej ścieżki ćwiczy się zdolność utrzymywania uwagi przez dwanaście uderzeń serca, później przez okres dwunastu oddechów na jednej myśli, którą jest oczywiście fraza Mantry trzymana w pamięci jako mentalna praktyka. Sztuka jednopunktowej koncentracji, ustalanie uwagi bez zakłóceń ze strony myśli, jest wielce niezbędna przed rozpoczęciem kolejnego etapu podróży. Istnieje cały bogaty zestaw ćwiczeń siły ogniskowania uwagi dla potrzeb Ścieżki Słowa. Szczególną metodą pracy jest ustalanie uwagi na przeznaczonej do praktyki Formie Bóstwa: Wisznu, Surja, Dewi, Ganeśi i Śiwie. Trataka - sztuka wpatrywania się w taki ideał bez zakłóceń ze strony myśli, a z całkowitym pochłonięciem umysłu tym Kształtem i jego Energią jest tym, co właściwie należy praktykować jako zadanie pierwszoplanowe. Kiedy rozwiniemy zdolność absolutnej koncentracji na wybranym obiekcie, wtedy będziemy gotowi do dalszej podróży.		'''6. [[Dharana\|DHARANA]].''' Kolejnym krokiem niezbędnym w ścieżce '''Słowa''' jest osiągnięcie potężnej siły koncentracji. Jest to całkowite skupienie uwagi na obiekcie koncentracji, utrzymanie świadomości na tym, na co patrzymy, co jemy, o czym rozmawiamy z całkowitym pochłonięciem się tym. Możemy to nazwać jednoupunktowieniem umysłu. W praktyce dla potrzeb tej ścieżki ćwiczy się zdolność utrzymywania uwagi przez dwanaście uderzeń serca, później przez okres dwunastu oddechów na jednej myśli, którą jest oczywiście fraza Mantry trzymana w pamięci jako mentalna praktyka. Sztuka jednopunktowej koncentracji, ustalanie uwagi bez zakłóceń ze strony myśli, jest wielce niezbędna przed rozpoczęciem kolejnego etapu podróży. Istnieje cały bogaty zestaw ćwiczeń siły ogniskowania uwagi dla potrzeb '''Ścieżki Słowa'''. Szczególną metodą pracy jest ustalanie uwagi na przeznaczonej do praktyki Formie Bóstwa: [[Wisznu]], [[Surja]], [[Dewi]], [[Ganeśa\|Ganeśi]] i [[Śiwa\|Śiwie]]. [[Trataka]] – sztuka wpatrywania się w taki ideał bez zakłóceń ze strony myśli, a z całkowitym pochłonięciem umysłu tym Kształtem i jego Energią jest tym, co właściwie należy praktykować jako zadanie pierwszoplanowe. Kiedy rozwiniemy zdolność absolutnej koncentracji na wybranym obiekcie, wtedy będziemy gotowi do dalszej podróży.


	Częstym błędem praktykujących jest wybieranie innej ~~foRamy~~ do praktyki niż poleconej w ćwiczeniu przez nauczyciela. Przykładowo, gdy praktykujemy Mantrę związaną z Śiwą, a adept zamiast koncentrować się na postaci Śiwy wybiera Formę Jezusa, albo gdy praktykujemy Imię Jezusa, a adept włącza sobie wizualizowanie ~~FoRamy~~ Buddy to jest to na zasadzie "Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek". W pierwszym wypadku Bogiem jest Śiwa, a diabłem Jezus. w drugim wypadku Bogiem jest Jezus, a diabłem Buddha. Niektórzy adepci mają w zwyczaju takie mieszanie Form i Mantr. W najlepszym razie doprowadza to do porzucenia praktyki lub pomieszania zmysłów, do psychicznego chaosu. Najgorszego razu nie będziemy sobie opisywać. Zasada nie mieszania ścieżek właśnie tutaj ma swoje głębokie znaczenie i zastosowanie. Praktykować należy zawsze zgodnie z instrukcją.		Częstym błędem praktykujących jest wybieranie innej formy do praktyki niż poleconej w ćwiczeniu przez nauczyciela. Przykładowo, gdy praktykujemy Mantrę związaną z Śiwą, a adept zamiast koncentrować się na postaci Śiwy wybiera Formę Jezusa, albo gdy praktykujemy Imię Jezusa, a adept włącza sobie wizualizowanie Formy Buddy to jest to na zasadzie "Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek". W pierwszym wypadku Bogiem jest Śiwa, a diabłem Jezus. w drugim wypadku Bogiem jest Jezus, a diabłem Buddha. Niektórzy adepci mają w zwyczaju takie mieszanie Form i Mantr. W najlepszym razie doprowadza to do porzucenia praktyki lub pomieszania zmysłów, do psychicznego chaosu. Najgorszego razu nie będziemy sobie opisywać. Zasada nie mieszania ścieżek właśnie tutaj ma swoje głębokie znaczenie i zastosowanie. Praktykować należy zawsze zgodnie z instrukcją.


	Czasami jakiś pseudoreligijny fanatyk usiłuje tworzyć takie pomieszane kombinacje, gdy uczestniczy w spotkaniach grup innych tradycji duchowych. Osiągnie psychiczne pomieszanie, wzrost awersji, złości , pychy i tym podobnych stanów, które będą przeszkodami w postępach na ścieżce duchowej. Na pewno nie przyczyni się w ten sposób do zbawienia ani siebie, ani innych.		Czasami jakiś pseudoreligijny fanatyk usiłuje tworzyć takie pomieszane kombinacje, gdy uczestniczy w spotkaniach grup innych tradycji duchowych. Osiągnie psychiczne pomieszanie, wzrost awersji, złości , pychy i tym podobnych stanów, które będą przeszkodami w postępach na ścieżce duchowej. Na pewno nie przyczyni się w ten sposób do zbawienia ani siebie, ani innych.


	A zatem ćwiczymy silną koncentrację według instrukcji otrzymywanych od nauczycieli.		A zatem ćwiczymy silną koncentrację według instrukcji otrzymywanych od nauczycieli.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:29, 16 lut 2025
Linia 224:		Linia 224:
	Szczególnością każdej z pięciu rodzajów energii są cudowne moce, które im towarzyszą.		Szczególnością każdej z pięciu rodzajów energii są cudowne moce, które im towarzyszą.

	==II. Zaawansowany krąg nauki - Baul==		==II. Zaawansowany krąg nauki – Baul==

	Drugi Krąg Nauki jest jak widzimy zdecydowanym pogłębieniem pracy wykonywanej w Kręgu Nauki. Kim jest Baul? Jest niewątpliwie p/oddanym wielbicielem, jednakże takim już, którego praktyka rozwinęła już bardzo wymierną moc, siłę i potęgę. Można to nazwać etapem zastosowania mocy Mantr/Wasif, i to mocy, która jest daleko potężniejsza od wszelkich na jej temat oczekiwań i wyobrażeń. Baul przeistacza ludzką osobowość w duchową, świetlistą jaźń. Jest to człowiek docierający do miejsca spokoju. Istota ludzka rozwija bezosobistość i bezosobowość, staje się transcendentalna. Wiele ścieżek wskazuje na osiąganie transcendentnej świadomości, która jest boska. Stopniowo zanika poczucie "ja" oddzielnego od istoty Boga czy Bóstwa.		Drugi Krąg Nauki jest jak widzimy zdecydowanym pogłębieniem pracy wykonywanej w Kręgu Nauki. Kim jest '''Baul'''? Jest niewątpliwie p/oddanym wielbicielem, jednakże takim już, którego praktyka rozwinęła już bardzo wymierną moc, siłę i potęgę. Można to nazwać etapem zastosowania mocy Mantr/Wasif, i to mocy, która jest daleko potężniejsza od wszelkich na jej temat oczekiwań i wyobrażeń. '''Baul''' przeistacza ludzką osobowość w duchową, świetlistą jaźń. Jest to człowiek docierający do miejsca spokoju. Istota ludzka rozwija bezosobistość i bezosobowość, staje się transcendentalna. Wiele ścieżek wskazuje na osiąganie transcendentnej świadomości, która jest boska. Stopniowo zanika poczucie "ja" oddzielnego od istoty Boga czy Bóstwa.


	Pojawia się wiara i ufność bez żadnego "ale", wiara wypływająca z doświadczania faktów wyższej Rzeczywistości. Na tym etapie dusza przekracza formę i rytuał poprzez jego poznanie i wypełnienie. Przychodzi wielka niezależność od obrzędów. Baul potrafi zmieścić się w każdej formie rytuału. Wolność od rytuału nie polega na jego odrzuceniu i niechęci do nabożeństw i ceremoni. Wręcz przeciwnie, niezależność od ~~FoRamy~~ Rytuału polega na głębokim rozumieniu treści i zdolności do wyrażania się poprzez każdą rytualną ceremonię.		Pojawia się wiara i ufność bez żadnego "ale", wiara wypływająca z doświadczania faktów wyższej Rzeczywistości. Na tym etapie dusza przekracza formę i rytuał poprzez jego poznanie i wypełnienie. Przychodzi wielka niezależność od obrzędów. '''Baul''' potrafi zmieścić się w każdej formie rytuału. Wolność od rytuału nie polega na jego odrzuceniu i niechęci do nabożeństw i ceremoni. Wręcz przeciwnie, niezależność od Formy Rytuału polega na głębokim rozumieniu treści i zdolności do wyrażania się poprzez każdą rytualną ceremonię.


	Baul na swej ~~trodze~~ stopniowo traci wszelkie przekonania, poglądy, osądy, przesądy, oceny, wierzenia, zatraca nawet punkt widzenia. Pojawia się całościowe postrzeganie wszystkich dróg, metod i systemów.		'''Baul''' na swej drodze stopniowo traci wszelkie przekonania, poglądy, osądy, przesądy, oceny, wierzenia, zatraca nawet punkt widzenia. Pojawia się całościowe postrzeganie wszystkich dróg, metod i systemów.


	Największą, na drodze rozwoju Baula, przeszkodą jest pycha. W postaci skłonności do buntu i przeciwstawiania się, w postaci dumnej i wyniosłej chełpliwości, także jako arogancja, jest ~~PYCHA~~ prawdziwym demonem utrudniającym postęp. Szczególnie niebezpieczna, jeżeli skierowana przeciwko duchowym przewodnikom i nauczycielom.		Największą, na drodze rozwoju Baula, przeszkodą jest '''pycha'''. W postaci skłonności do buntu i przeciwstawiania się, w postaci dumnej i wyniosłej chełpliwości, także jako arogancja, PYCHA jest prawdziwym demonem utrudniającym postęp. Szczególnie niebezpieczna, jeżeli skierowana przeciwko duchowym przewodnikom i nauczycielom.


	Pokora to prawdziwa lekcja do przepracowania w tej fazie treningu na ścieżce Mantr i Wasif. Tylko pokorni są w stanie wznieść się wysoko, przed tron duchowego Ideału zwanego też Idamem. Stąd mogą już rozpocząć następną część podróży.		'''Pokora''' to prawdziwa lekcja do przepracowania w tej fazie treningu na ścieżce Mantr i Wasif. Tylko pokorni są w stanie wznieść się wysoko, przed tron duchowego Ideału zwanego też '''Idamem'''. Stąd mogą już rozpocząć następną część podróży.


	Witaj więc u progu Trzeciej Klasy Pojazdu Mantr i Wasif. Cztery kolejne stopnie praktyki zawierają omówienie Mudry, Yadźnya, Daan i Tapasu, który jest z ~~teo~~ Kręgu chyba najbardziej w kręgach do jogi znanym pojęciem. A zatem po kolei~~...~~		Witaj więc u progu Trzeciej Klasy Pojazdu Mantr i Wasif. Cztery kolejne stopnie praktyki zawierają omówienie '''Mudry''', '''Yadźnya''', '''Daan''' i '''Tapasu''', który jest z tego Kręgu chyba najbardziej w kręgach do jogi znanym pojęciem. A zatem po kolei:


	'''9. MUDRA.''' Praca z gestem na bardzo wysublimowanym poziomie. Służy do osiągnięcia całkowitej wiedzy nad psychiką i ~~cad~~ całą świadomością. Pojęcie to oznacza przede wszystkim gest dłoni, jednakże w szerszym sensie jest to pozycja lub postawa, także potęga nastroju. Postawą mudry jest symbolika ułożenia całych rąk, zaś esencją jest gest dłoni. Cała pozycja ciała jest tłem mudry. Można powiedzieć, że mudra zawiera w sobie asanę.		'''9. [[Mudra\|MUDRA]].''' Praca z gestem na bardzo wysublimowanym poziomie. Służy do osiągnięcia całkowitej wiedzy nad psychiką i nad całą świadomością. Pojęcie to oznacza przede wszystkim gest dłoni, jednakże w szerszym sensie jest to pozycja lub postawa, także potęga nastroju. Postawą mudry jest symbolika ułożenia całych rąk, zaś esencją jest gest dłoni. Cała pozycja ciała jest tłem mudry. Można powiedzieć, że mudra zawiera w sobie [[Asana\|asanę]].


	Mudra oznacza też pieczęć ciała i serca, a także jest synonimem żeńskiej partnerki jogina lub męskiego Bóstwa. Mudra pobudza czystą energię boskiej świadomości, która zwana jest Kundalini i uważana za żeńską partnerkę praktykującego ofiarnika.		[[Mudra]] oznacza też pieczęć ciała i serca, a także jest synonimem żeńskiej partnerki jogina lub męskiego Bóstwa. Mudra pobudza czystą energię boskiej świadomości, która zwana jest [[Kundalini]] i uważana za żeńską partnerkę praktykującego ofiarnika.


	Podstawową fizykalnie formą Mudry jest gest pokłonu. Mudra ta oznacza ofiarowanie się, p/oddanie, pozdrowienie, a także uwielbienie. POKŁON jest Mudrą pokory i gubienia jaźni, symbolizuje czy może lepiej, wyraża anihilację iluzji oddzielnego od Boga jestestwa.		Podstawową fizykalnie formą Mudry jest '''gest pokłonu'''. [[Mudra]] ta oznacza ofiarowanie się, p/oddanie, pozdrowienie, a także uwielbienie. '''POKŁON''' jest Mudrą pokory i gubienia jaźni, symbolizuje czy może lepiej, wyraża anihilację iluzji oddzielnego od Boga jestestwa.


	Mudra jako pieczęć wyraża całe duchowe osiągnięcie i pozwala poprzez przewód ciała wysyłać moc tego osiągu na cały plan fizycznego i astro-mentalnego istnienia. Istnieje wiele innych gestów - pieczęci dających nastrój. Tradycyjnie naucza się dwudziestu czterech klasycznych gestów stanowiących cały kurs Mudry. W tej fazie pracy jednoczy się Mantrę, Formę i Mudrę. Taki zaawansowany pojazd praktyki zwany jest Mahamudra.		[[Mudra]] jako pieczęć wyraża całe duchowe osiągnięcie i pozwala poprzez przewód ciała wysyłać moc tego osiągu na cały plan fizycznego i astro-mentalnego istnienia. Istnieje wiele innych gestów – pieczęci dających nastrój. Tradycyjnie naucza się dwudziestu czterech klasycznych gestów stanowiących cały kurs Mudry. W tej fazie pracy jednoczy się Mantrę, Formę i Mudrę. Taki zaawansowany pojazd praktyki zwany jest '''Mahamudra'''.


	Częstym sposobem kultywowania praktyki Mudr jest święty TANIEC, co nazywane jest terminem Kirtana lub też Sankirtana. Jest to rozumiane jako recytowanie czy śpiewanie chwały i uwielbienia Bogu z pełną wiarą w Jego Łaskę. Jest to w pełni skoncentrowane kontemplowanie chwały Boga w ~~Formi~~ pojawiającej się jako Bóstwo. Oznacza to, że święty taniec Mudr towarzyszący Mantrze jest bardzo wysublimowaną i zaawansowaną praktyką wielbicieli.		Częstym sposobem kultywowania praktyki Mudr jest święty '''TANIEC''', co nazywane jest terminem '''Kirtana''' lub też '''Sankirtana'''. Jest to rozumiane jako recytowanie czy śpiewanie chwały i uwielbienia Bogu z pełną wiarą w Jego Łaskę. Jest to w pełni skoncentrowane kontemplowanie chwały Boga w Formie pojawiającej się jako Bóstwo. Oznacza to, że święty taniec Mudr towarzyszący Mantrze jest bardzo wysublimowaną i zaawansowaną praktyką wielbicieli.


	Możemy tutaj wspomnieć sobie Taniec Śiwy-Mahadewy! Warto też pamiętać Śiwę stojącego długo na jednej nodze lub siedzącego w pozycji zwanej Krową (Gomukhasana). Wszystko to są praktyki Mudr. Przychodzi dzięki nim całkowita władza nad umysłem, nad psychiką.		Możemy tutaj wspomnieć sobie Taniec Śiwy-Mahadewy! Warto też pamiętać [[Śiwa\|Śiwę]] stojącego długo na jednej nodze lub siedzącego w pozycji zwanej Krową (Gomukhasana). Wszystko to są praktyki Mudr. Przychodzi dzięki nim całkowita władza nad umysłem, nad psychiką.


Linia 292:		Linia 292:

	Świat żaru jest jednak do przejścia. Spalenie całego zbiornika nasion kaRamy jest ostatecznym owocem, z za którego wyłania się świat absolutnej wolności i zbawienia. Wszelkie nasiona cierpień i udręk zostają pokonane. Nie jest to jednak niczym innym jak specjalną formą nabożeństwa i rytuału ofiarowania. Tyle, że całe pole życia ogarnięte jest tą pracą, w każdej jego chwili...		Świat żaru jest jednak do przejścia. Spalenie całego zbiornika nasion kaRamy jest ostatecznym owocem, z za którego wyłania się świat absolutnej wolności i zbawienia. Wszelkie nasiona cierpień i udręk zostają pokonane. Nie jest to jednak niczym innym jak specjalną formą nabożeństwa i rytuału ofiarowania. Tyle, że całe pole życia ogarnięte jest tą pracą, w każdej jego chwili...


	==III. Wyższy krąg nauki – Samnyasin==		==III. Wyższy krąg nauki – Samnyasin==