Abraham - Historia wersji

Caroli o 23:20, 3 cze 2017

2017-06-03T23:20:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:20, 4 cze 2017
Linia 1:		Linia 1:
	~~{{W edycji}}~~
	[[Image:Abraham_z_trzema_aniołami.jpg\|thumb\|Abraham z trzema aniołami]]		[[Image:Abraham_z_trzema_aniołami.jpg\|thumb\|Abraham z trzema aniołami]]
	'''Abraham''' (hebr. Abraham אַבְרָהָם, akad. A-bi-ra-mu, arab. Ibrahim ابرَاهِيم „kochający ojca") – pierwotnie zwany Abramem, pierwszy z hebrajskich patriarchów. Żył ok. II tys. p.n.e. Zgodnie z przekazami biblijnymi Abraham był ojcem narodu żydowskiego. Prorok Starego Testamentu, który stał się prawzorem i prarodzicem dwunastu pokoleń Izraela. Ojciec trzech religii: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.		'''Abraham''' (hebr. Abraham אַבְרָהָם, akad. A-bi-ra-mu, arab. Ibrahim ابرَاهِيم „kochający ojca") – pierwotnie zwany Abramem, pierwszy z hebrajskich patriarchów. Żył ok. II tys. p.n.e. Zgodnie z przekazami biblijnymi Abraham był ojcem narodu żydowskiego. Prorok Starego Testamentu, który stał się prawzorem i prarodzicem dwunastu pokoleń Izraela. Ojciec trzech religii: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.

Caroli o 23:19, 3 cze 2017

2017-06-03T23:19:54Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:19, 4 cze 2017
Linia 51:		Linia 51:

	===Rebeka żoną Izaaka===		===Rebeka żoną Izaaka===
	Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania." Wtedy człowiek ów padł na kolana i oddawszy pokłon Panu, rzekł: "Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg mego pana Abrahama, który nie omieszkał okazać łaskawości swej i wierność memu panu, ponieważ prowadził mnie w drodze do domu krewnych mojego pana!" Tymczasem dziewczyna pobiegła do domu i opowiedziała swej matce, co zaszło. A miała Rebeka brata imieniem Laban. Ten to Laban udał się śpiesznie do owego człowieka, za miasto do źródła. Zobaczył bowiem kolczyk i bransolety na rękach swej siostry i usłyszał, jak Rebeka mówiła, co jej ów człowiek powiedział> Podszedłszy więc do tego człowieka, stojącego z wielbłądami u źródła, rzekł do niego: "Pójdź, błogosławiony przez Pana, czemu stoisz tu na dworze! Przygotowałem dom dla Ciebie i miejsce dla twoich wielbłądów." Udał się więc ów człowiek do domu.		Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania." Wtedy człowiek ów padł na kolana i oddawszy pokłon Panu, rzekł: "Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg mego pana Abrahama, który nie omieszkał okazać łaskawości swej i wierność memu panu, ponieważ prowadził mnie w drodze do domu krewnych mojego pana!" Tymczasem dziewczyna pobiegła do domu i opowiedziała swej matce, co zaszło. A miała Rebeka brata imieniem Laban. Ten to Laban udał się śpiesznie do owego człowieka, za miasto do źródła. Zobaczył bowiem kolczyk i bransolety na rękach swej siostry i usłyszał, jak Rebeka mówiła, co jej ów człowiek powiedział> Podszedłszy więc do tego człowieka, stojącego z wielbłądami u źródła, rzekł do niego: "Pójdź, błogosławiony przez Pana, czemu stoisz tu na dworze! Przygotowałem dom dla Ciebie i miejsce dla twoich wielbłądów." Udał się więc ów człowiek do domu. Rozkiełzano wielbłądy, dano słomę i paszę wielbłądom oraz wodę do obmycia jego nóg i nóg ludzki, którzy z nim byli. Gdy zaś podano owemu człowiekowi posiłek, rzekł: "Nie będę jadł dopóki nie przedstawię mej prośby." Rzekł Laban: "Mów". I zaczął mówić: "Jestem sługą Abrahama. Pan w szczególny sposób błogosławił memu panu, toteż stał się on zamożny: dał mu owce, woły, srebro, złoto, niewolników, niewolnice, wielbłądy i osły. Żona zaś mego pana, Sara, urodziła panu memu w podeszłym swym wieku syna. Jemu to oddał całą swą majętność. Pan mój kazał mi przysiąc, że spełnię jego polecenie: Nie wolno ci wziąć żony dla mego syna spośród kobiet Kanaanu - kraju w którym przebywam, lecz masz się udać do rodziny mego ojca do moich krewnych i stamtąd wziąć żonę dla mego syna. Gdy zaś rzekłem memu panu: A jeśli ta kobieta nie zechce pójść ze mną - odpowiedział mi: Pan, któremu służę pośle z tobą swego anioła i zamiar twój ci się powiedzie ci się powiedzie, że weźmiesz żonę dla mego syna z rodziny mojej, z rodu mojego ojca. Będziesz zaś zwolniony z przysięgi, jeśli przyjdziesz do mych krewnych, a on ci nie dadzą; tylko wtedy będziesz zwolniony z przysięgi. Gdy więc dziś przyszedłem do źródła, modliłem się: Panie, Boże pana mego Abrahama, jeśli taka wola Twoja, spraw, abym dopiął celu podróży, która odbywam. Oto jestem źródła. Niech więc stanie się tak, żeby ta dziewczyna wyszła czerpać wodę, a gdy jej powiem: Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana, niechaj mi powie: pij ty, a i wielbłądy twe napoję; będzie to ta kobieta, którą Pan wybrał dla syna pana mojego. Zaledwie przestałem tak w duchu się modlić, ukazała się Rebeka z dzbanem na ramieniu i zeszła do źródła, aby czerpać wodę. Wtedy powiedziałem do niej: Daj mi pić. Ona zaś szybko nachyliła swój dzban i powiedziała: Pij, a potem napoję także twa wielbłądy. I napiłem się i wielbłądy moje napoiła. A gdym ją zapytał: Czyją jesteś córką, odpowiedziała: Jestem córką Betuela, syna Nachora, którego urodziła Milka. Włożyłem więc kolczyk w jej nozdrza i bransolety na jej ręce. A potem padłem na kolana i oddałem pokłon Panu; i dziękowałem Panu, Bogu pana mego Abrahama, że poprowadził mnie drogą właściwą, abym wziął bratanicę pana mego za żonę dla jego syna. A teraz powiedzcie mi, czy chcecie okazać panu mojemu prawdziwą życzliwość; a jeśli nie - powiedzcie, a wtedy udam się gdzie indziej." Wtedy Laban i Betuel tak odpowiedzieli: "Ponieważ Pan tak zamierzył, nie możemy ci powiedzieć nie lub tak. Masz przed sobą Rebekę, weź ją z sobą i idź. Niechaj będzie ona żoną syna pana twego, jak postanowił Pan." Gdy sługa Abrahama usłyszał te ich słowa, oddał pokłon Panu. Po czym wyjąwszy srebne i złote klejnoty oraz szaty, dał je Rebece; a bratu i matce jej ofiarował kosztowności. Potem on i ci, którzy z nim przybyli, najadłszy się napiwszy, udali się na spoczynek. A gdy wstali rano, rzekł sługa Abrahama: "Pozwólcie mi wrócić do mego pana." Odpowiedzieli brat i matka dziewczyny: "Niechaj pozostanie ona z dziesięć dni, zanim odejdzie." Ale on przynaglał mówiąc: "Nie zatrzymujcie mnie wy, skoro Pan pozwolił mi dopiąć celu mojej podróży. Pozwólcie mi odejść i wrócić do mego pana." Wtedy oni rzekli: "Zawołajmy dziewczynę i zapytajmy ją samą." Zawołali zatem Rebekę i spytali: "Czy chcesz iść z tym człowiekiem?" A ona odpowiedziała: "Chcę iść". Wyprawili więc Rebekę, siostrę swoją i jej piastunkę ze sługą Abrahama i jego ludźmi. Pobłogosławili Rebekę i tak rzekli: "Siostro nasza, wzrastaj w tysiące nierzeliczone: i niech potomstwo twoje zdobędzie bramy swych nieprzyjaciół!" Po czym Rebeka i jej niewolnice wsiadły na wielbłądy i ruszyły w drogę za owym człowiekiem. Sługa Abrahama zabrał więc Rebekę i odjechał. A Izaak, który naówczas mieszkał w Negebie, właśnie wracał od studni Lachaj-Roj: wyszedł bowiem pogrążony w smutku na pole przed wieczorem. Podniósłszy oczy ujrzał zbliżające się wielbłądy. Gdy zaś Rebeka podniosła oczy, spostrzegła Izaaka, szybko zsiadła z wielbłąda i spytała sługi: "Kto to jest ten mężczyzna, który idzie ku nam przez pole?" Sługa odpowiedział: "To mój pan". Wtedy Rebeka wzięła zasłonę i zakryła twarz. Kiedy sługa odpowiedział Izaakowi o wszystkim, czego dokonał, Izaak wprowadził Rebekę do namiotu Sary, swej matki. Wziąwszy Rebekę za żonę, Izaak miłował ją , bo była mu pociechą po matce.






			===Potomkowie Abrahama i Ketury. Śmierć Abrahama.===
			Abraham poślubił jeszcze drugą kobietę, imieniem Ketura. Ona to urodziła mu Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. Jokszan był ojcem Saby i Dedana; synami zaś Dedana byli: Aszszurim, Letuszim i Leummim. Synowie Midiana:Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. -Ci wszyscy byli potomkami Ketury. Abraham całą swą majętność oddał Izaakowi, synów zaś, których miał z żon drugorzędnych, obdarował i kazał im jeszcze za swego życia odejść od Izaaka ku wschodowi, do kraju leżącego na wschód. A gdy Abraham dożył lat stu siedemdziesięciu pięciu, zbliżył się kres jego życia i zmarł w później, lecz szczęśliwej starości, syt życia, i połączył się ze swoimi przodkami. Izaak i Izmael, synowie Abrahama, pochowali go w piecarze Makpela na polu Efrona, syna Sochara Chetyty, w pobliżu Mamre. Na tym polu, które nabył Abraham od Chetytów, został on pochowany obok swej żony, Sary. Po śmierci Abrahama Bóg błogosławił jego synowi Izaakowi. Izaak zamieszkał w pobliżu studni Lachaj-Roj.

	==Dziedzictwo Abrahama==		==Dziedzictwo Abrahama==
	~~Po śmierci, w wieku 175 lat, Abraham został pochowany przez Izaaka i Izmaela obok żony Sary w Hebronie.~~ Według Biblii starszy syn Abrahama Izmael urodzony przez niewolnicę Hagar jest przodkiem plemion arabskich. Izaak spłodzony w wieku stu lat i urodzony przez uznawaną dotychczas za bezpłodną żonę Sarę – Izraelitów i Edomitów. Po śmierci Sary Abraham poślubił Keturę, która urodziła mu sześciu synów – Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka, Szuacha. Abraham wysłał tych synów, by zajęli krainę Trogloditis i część Arabia Felix nad Morzem Czerwonym. Istnieje także legenda, że jeden z wnuków Abrahama, syn Madana, napadł zbrojnie na Libię i ją podbił. Jego potomkowie, którzy się tam osiedlili, nazwali ją Afryką od imienia zdobywcy (J.Flawiusz DDIXV239). Stąd też Abraham nazywany jest ojcem narodów, które wyznają trzy wielkie religie monoteistyczne: [[judaizm]], [[chrześcijaństwo]] i [[islam]] tzw. religie Abrahamowe.		Według Biblii starszy syn Abrahama Izmael urodzony przez niewolnicę Hagar jest przodkiem plemion arabskich. Izaak spłodzony w wieku stu lat i urodzony przez uznawaną dotychczas za bezpłodną żonę Sarę – Izraelitów i Edomitów. Istnieje także legenda, że jeden z wnuków Abrahama, syn Madana, napadł zbrojnie na Libię i ją podbił. Jego potomkowie, którzy się tam osiedlili, nazwali ją Afryką od imienia zdobywcy (J.Flawiusz DDIXV239). Stąd też Abraham nazywany jest ojcem narodów, które wyznają trzy wielkie religie monoteistyczne: [[judaizm]], [[chrześcijaństwo]] i [[islam]] tzw. religie Abrahamowe.



	==Bractwo Czystości==		==Bractwo Czystości==

Caroli o 17:53, 3 cze 2017

2017-06-03T17:53:09Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:53, 3 cze 2017
Linia 51:		Linia 51:

	===Rebeka żoną Izaaka===		===Rebeka żoną Izaaka===
	Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania." Wtedy człowiek ów padł na kolana i oddawszy pokłon Panu, rzekł: "Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg mego pana Abrahama, który nie omieszkał okazać łaskawości swej i wierność memu panu, ponieważ prowadził mnie w drodze do domu krewnych mojego pana!" Tymczasem dziewczyna pobiegła do domu		Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania." Wtedy człowiek ów padł na kolana i oddawszy pokłon Panu, rzekł: "Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg mego pana Abrahama, który nie omieszkał okazać łaskawości swej i wierność memu panu, ponieważ prowadził mnie w drodze do domu krewnych mojego pana!" Tymczasem dziewczyna pobiegła do domu i opowiedziała swej matce, co zaszło. A miała Rebeka brata imieniem Laban. Ten to Laban udał się śpiesznie do owego człowieka, za miasto do źródła. Zobaczył bowiem kolczyk i bransolety na rękach swej siostry i usłyszał, jak Rebeka mówiła, co jej ów człowiek powiedział> Podszedłszy więc do tego człowieka, stojącego z wielbłądami u źródła, rzekł do niego: "Pójdź, błogosławiony przez Pana, czemu stoisz tu na dworze! Przygotowałem dom dla Ciebie i miejsce dla twoich wielbłądów." Udał się więc ów człowiek do domu.

Caroli o 17:45, 3 cze 2017

2017-06-03T17:45:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:45, 3 cze 2017
Linia 51:		Linia 51:

	===Rebeka żoną Izaaka===		===Rebeka żoną Izaaka===
	Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania."		Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania." Wtedy człowiek ów padł na kolana i oddawszy pokłon Panu, rzekł: "Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg mego pana Abrahama, który nie omieszkał okazać łaskawości swej i wierność memu panu, ponieważ prowadził mnie w drodze do domu krewnych mojego pana!" Tymczasem dziewczyna pobiegła do domu

Caroli o 17:25, 3 cze 2017

2017-06-03T17:25:35Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:25, 3 cze 2017
Linia 51:		Linia 51:

	===Rebeka żoną Izaaka===		===Rebeka żoną Izaaka===
	Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor.		Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. Tam rozsiodłał wielbłądy przy studni poza miastem w porze wieczornej, wtedy właśnie, gdy kobiety wychodziły czerpać wody. I modlił się: Panie Boże "Pana mego Abrahama, spraw, abym spotkał ją dzisiaj; bądź łaskaw dla mojego pana Abrahama! Gdy teraz stoję przy źródle i gdy córki mieszkańców tego miasta wychodzą, aby czerpać wodę, niechaj dziewczyna, której powiem: "Nachyl mi dzban twój, abym mógł się napić", a ona mi odpowie: "Pij, a i wielbłądy twoje napoję", będzie tą, którą przeznaczyłeś dla sługi swego Izaaka; wtedy poznam że jesteś łaskaw dla pana mego." Zanim przestał się modlić, nadeszła Rebeka córka Betuela, syna Milki, żony Nachora, brata Abrahama; wyszła z dzbanem na ramieniu. Panna to była bardzo piękna, dziewica, która nie obcowała jeszcze z mężem. Ona to zeszła do źródła i napełniwszy swój dzban, wracała. Wtedy sługa ów szybko zabiegł jej drogę i rzekł: "Daj mi się napić trochę wody z twego dzbana." A ona odpowiedziała: "Pij Panie mój" - i szybko pochyliła swój dzban i dała mu pić. A gdy go napoiła rzekła: "Także dla twych wielbłądów naczerpię wodę, aby mogły pić do woli." Po czym szybko wylała ze swego dzbana wodę do koryta i pobiegła znów do studni czerpać wodę, aż nanosiła dla wszystkich wielbłądów. On zaś zdziwiony czekał w milczeniu, aby się przekonać, czy Pan mu pozwoli dopiąć celu podróży, czy nie. Ale gdy się wielbłądy napiły, wyjął kolczyk złoty wagi pół sykla oraz łożył na jej ręce dwie bransolety złote ważące dziesięć syklów i zapytał: "Czyją jesteś córką, powiedzże mi, czy w domu twego ojca jest miejsce na nocleg dla nas?" A ona rzekła: "Jestem córką Betuela, syna Miliki, Którego ona urodziła Nachorowi." Po czym dodała: "Dość u nas słomy i paszy oraz miejsca do przenocowania."

Caroli o 17:01, 3 cze 2017

2017-06-03T17:01:30Z

← poprzednia wersja		Wersja z 18:01, 3 cze 2017
Linia 51:		Linia 51:

	===Rebeka żoną Izaaka===		===Rebeka żoną Izaaka===
	Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał."		Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał." Wtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. Sługa ów zabrał ze sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor.

Caroli o 18:03, 2 cze 2017

2017-06-02T18:03:33Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:03, 2 cze 2017
Linia 51:		Linia 51:

	===Rebeka żoną Izaaka===		===Rebeka żoną Izaaka===
			Abraham zestarzał się i doszedł do podeszłego wieku, a Bóg (Elohim) mu we wszystkim błogosławił. I rzekł Abraham do swego sługi, który piastował w jego rodzinie godność zarządcy całej posiadłości: "Połóż mi twą rękę pod biodro, bo chcę żebyś mi przysiągł na Pana (JHWH), Boga nieba i ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna Izaaka żony spośród kobiet Kanaanu, w którym mieszkam, ale że pójdziesz do mego rodzinnego kraju i wybierzesz żonę dla mego syna Izaaka." Odpowiedział mu sługa: "A gdyby taka kobieta nie zechciała przejść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić syna do kraju, z którego pochodzisz?". Rzekł do niego Abraham: "Nie czyń tego nigdy, abyś miał tam wracać z moim synem! Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z ziemi mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chciała przyjść z tobą, wtedy zwolniony jesteś z przysięgi; byle byś z synem moim tam nie wracał."

Caroli o 17:33, 2 cze 2017

2017-06-02T17:33:32Z

Podgląd zmian

Caroli o 17:31, 2 cze 2017

2017-06-02T17:31:10Z

Podgląd zmian

Caroli o 09:28, 30 maj 2017

2017-05-30T09:28:52Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:28, 30 maj 2017
Linia 45:		Linia 45:

	===Moria (Morja)===		===Moria (Morja)===
			A po tych wydarzeniach Bóg (Elohim) wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: "Abrahamie" A gdy on odpowiedział: "Oto Jestem" - powiedział: "Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Morja i tam go złóż w ofierze, na jednym z pagórków, jakie ci wskażę." Nazajutrz Abraham osiodłał swego osła, zabrał ze sobą dwóch swych ludzi i syna Izaaka, narąbał drzewa do spalenia ofiary i ruszył w drogę do miejscowości o której mu Bóg powiedział. Na trzeci dzień Abraham, spojrzawszy, dostrzegł z daleka ową miejscowość. I wtedy rzekł do swych sług: "Zostańcie tu z osłem, ja zaś i chłopiec pójdziemy tam, aby oddać pokłon Bogu, a potem wrócimy do was." Abraham zabrawszy drwa do spalenia ofiary, włożył je na swego syna Izaaka, wziął do ręki ogień i nóż, po czym obaj się oddalili. Izaaka odezwał się do swego ojca Abrahama: "Ojcze mój!" A gdy ten rzekł: "Oto jestem mój synu" - zapytał: "Oto ogień i drwa, a gdzież jest jagnię na całopalenie?" Abraham odpowiedział: "Bóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mój." I szli obaj dalej. A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy swego syna Izaaka położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna. Ale wtedy Anioł Pański Joel (Jahuel), zawołał na niego z nieba i rzekł: "Oto jestem". (Anioł) powiedział mu: "Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś mi nawet twego jedynego syna." Abraham, obejrzawszy się poza siebie, postrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył go w ofierze całopalnej zamiast swego syna. I dał Abraham temu miejscu nazwę "Pan widzi". Stąd t mówi się dzisiaj" "Na wzgórzu Pan się ukazuje." Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: "Przysięgam na siebie, wyrocznia Pana, że ponieważ uczyniłeś to, a nie oszczędziłeś syna swego jedynego, będę cię błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy będą sobie życzyć szczęścia (takiego jaki jest udziałem) twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś rozkazu mojego." Abraham wrócił do swych sług i wyruszywszy razem z nimi w drogę, poszedł do Beer-Szeby. I mieszkał nadal Abraham w Beer-Szeby.

			===Potomkowie Nachora===